index

io pages (netherlands)

<< back

Reviewed by John Bollenberg

Opgericht in Rome in 1996 door de van Banco gekende Alessandro Papotto (zang, blaasinstrumenten, piano, percussie), levert dit Italiaanse vijftal met dit nieuwe album haar derde wapenfeit af. Uitgebracht op het label van Arti & Mestieri toetsenist Beppe Crovella slaat Periferia Del Mondo de brug tussen de hoogtijdagen van de symfoen een hedendaagse aanpak. Hierbij worden zijsprongen richting jazz niet geschuwd via ondermeer deintegratie van saxofoon en dwarsfluit. Na twee eerdere albums in respectievelijk 2000 en 2002 trad de groep grotendeels uit de anonimiteit door hun aanwezigheid op het Gouveia Art Rock Festival in Portugal waar ze positief opvielen naast klasbakken als Richard Sinclair en Isildurs Bane. Een nummer als Suite Mediterranea omsluit zowel Moorse elementen als een Eclat sfeertje met een interactietussen saxofoon en gitaar als opmerkelijk hoogtepunt. De typisch Italiaanse dramatiek heeft haar tenten opgeslagen in Come Un Gabbiano dat alterneert tussen weverige passages, licht jazzy sfeertjes en blitse elektrische uithalen. Gelardeerd metexperimentele synthklanken die zo uit het arsenaal van Richard Barbieri zouden kunnen komen, laat Alghe een quasi ander geluid horen. Zowel de drums als de vocalen klinken anders met een snare die zelfs dicht bij het geluid van een automatisch machinegeweer komt te liggen. Terwijl Synaesthesia gebukt gaat onder loodzwarevervormde gitaren, pakt Angeli Infanti uit als een soort veredelde Angelo Branduardi track die uiteindelijk uitmondt in cinematografische klasse. Het album wordt afgesloten met twee bonustracks waarvan het eerste volledig isopgebouwd rond de saxofoon en de piano. Deze Cartolina Per Il Giappone klinkt als een jazzy zijsprong van een Bilitis thema. Uitsmijter Piove Sul Mare neemt je mee naar een derderangs cabaret inclusief muffe pluchen zetels en een overjaarse paaldanseres met spataders. Periferia Del Mondo zal eerder liefhebbers van een lekkerpotje jazzy muziek (of eventueel een band als Alquin) aanspreken dan de pure prog liefhebber die op zoek isnaar letterlijke progressie. De groep concerteert op 4 februari 2007 in de Spirit of 66 te Verviers, België.

John Bollenberg